ضربه مستقیم در مقابل هوک

مشت مستقیم در مقابل ضربه هوک موفق است یا ضربه منحنی ؟

احتمالا در لحظه اول این سوال برایتان تمسخرآمیز باشد چرا که فکر می کنید مشت مستقیم کوتاه تر است پس در مقابل ضربه هوک بهتر از ضربه منحنی عمل می کند . دقیقا موضوع مهم ما همین تفکیک این دو تکنیک از یکدیگر می باشد.

در سبک وو وی تائو و همچنین در سبک وینگ چون ضربه با مشت و لگد بطور مستقیم بسیار مطرح می شود اما آیا مشت مستقیم همان ضربه درست است که بعنوان موثرترین ضربه استفاده میشود؟

بارها در عمل تجربه کرده ایم که وقتی شخصی یک ضربه هوک سریع بطرف حریفش پرتاب میکند ضربه اش به حریف اصابت می کند حتی اگر حریفش با مشت مستقیم در مقابل او عکس العمل نشان دهد و باصطلاح  مشت مستقیمش را همزمان به طرف مهاجم پرتاب کند.

ایراد این مسئله کجاست؟ چرا مشت مستقیم زودتر به حریف اصابت نمی کند؟ برخلاف اینکه همیشه گفته شده است مشت مستقیم زودتر از مشت غیر مستقیم همانند هوک و آپرکات به حریف اصابت میکند.

اولین مشکل در طرح صورت مسئله است و آن اینکه اکثرا تصور غلطی از یک ضربه هوک درست را در ذهنشان دارند. تصورشان این است که حریف ضربه هوک را از همان نقطه ای که قرار دارد بطرفشان پرتاب می کند در نتیجه تصور می کنیم که مشت مستقیم به حریف زودتر اصابت میکند .( تصویر شماره ۱ )

Image1

اگر همینطور که در تصویر دیده میشود حریف هنگام ضربه هوک همانجا قرار داشته باشد درصورتی که هر دو حریف با سرعت یکسان ضربه هایشان را بطرف یکدیگر پرتاب کنند مشت مستقیم زودتر از هوک اصابت می کند زیرا فاصله کمتری را طی میکند اما در صورتی که  حریف با سرعت بیشتر ضربه هوک را پرتاب کند زودتر اصابت می کند پس سرعت در اینجا مهم است و سبکهایی که از ضربه هوک استفاده میکنند بخاطر تمریناتشان روی سرعت ، اکثرا موفق میشوند ضرباتشان را زودتر به حریف بزنند.

از آنجائیکه در هنر رزمی وو وی تائو تکیه بر روی قدرت و سرعت نیست چرا که با کهولت سن قدرت و سرعت انسان کم میشود، تکیه بر روش علمی و فنی تکنیک می باشد. به همین خاطر ما در سبک وو وی تائو این ضربه مشت را با حرکت به جلو اجرا می کنیم در نتیجه زمان برخورد مشت مستقیم به حریف کمتر میشود و سرعت بیشتر ضربه هوک حریف را جبران می کند. ( تصویر شماره ۲ )

Image 2

اما ما کلا ضربات را واقعی در نظر می گیریم زیرا کمتر پیش میاید که حریفی ضربه هوک را از همان جایی که قرار دارد پرتاب کند به همین دلیل معتقدیم یک ضربه حرفه ای هوک از زاویه به بطرف حریف پرتاب میشود در نتیجه حتی اگر ما با حرکت به جلو هم مشت مستقیم را برای مقابله استفاده کنیم بیفایده خواهد بود.( تصویر شماره ۳ )

حالا میتوانیم فرق مشت مستقیم و ضربه منحنی را که ما مطرح کردیم ساده تر توضیح دهیم.

وقتی حریف با ضربه درست هوک به ما حمله کند از مسیر و تیر رس مستقیم ما خارج میشود در نتیجه تعریف ما از کوتاه ترین فاصله نیز باید تغییر کند چرا که کوتاه ترین فاصله بین دو نقطه یک خط مستقیم است و حالا که حریف در زاویه قرار گرفته است یعنی یک نقطه که سر حریف است در زاویه میباشد و نقطه دیگر که مشت ما میباشد بطرف سر حریف هدایت میشود پس ما نیز باید جهت ضربه مان را بطرف او تغییر دهیم که دیگر ضربه روی خط مستقیم مستقیم اجرا نمیشود بلکه روی خط منحنی اجرا میشود ولی شکل ضربه مان به شکل مشت مستقیم است . پس بهترین ضربه در اینجا در مقابل حمله هوک حریف ضربه منحنی اما بشکل مشت مستقیم میباشد.

یعنی اگر ما صحبت از مشت مستقیم میکنیم منظور شکل آن است ولی وقتی صحبت از کوتاهترین فاصله میکنیم مسیر ضربه است که در مورد هوک ضربه منحنی میشود.( تصویر شماره ۴ )

Image4

اما تفاوت سبک وو وی تائو با وینگ چون تنها این مسئله نیست که ما ضرباتمان را با حرکت و در جهت حریف پرتاب می کنیم بلکه یک تفاوت کاملا اساسی تر وجود دارد.

در اکثر سبکها بالاخص وینگ چون تئوری و نگرش این است که وقتی حریف به شما حمله می کند شما از نیروی حریف بر علیه خودش استفاده می کنید و غیره. اما مشکل اینجاست که وقتی حریف حمله کند او در حالت تهاجمی قرار گرفته و وینگ چون کار در حالت تدافعی عمل می کند یعنی همیشه حریف یک قدم جلوتر است و یک فرد وینگ چون کار با مشکل دفاع از خود مواجه میشود که کار را بر او دشوار می کند به همین علت در اتفاقاتی که به دفعات افتاده و حتی دراینترنت موجود می باشد وینگ چون کار نمیتواند در مقابل سبکهای دیگر بخوبی عمل کند و اغلب شکست میخورد.

اما در سبک وو وی تائو نگرش ما تدافعی نیست بلکه تهاجم می باشد و ما معتقدیم با حمله به حریف امکان حمله کردن را از او سلب میکنیم و اورا وادار به نشان دادن عکس العمل میکنیم و همیشه عمل جلوتر از عکس العمل می باشد.( تصویر شماره ۵ )

Image5

البته وقتی بخواهیم واقعی به مسئله بنگریم این سوال پیش میاید که تصور کنیم که اول حریف ما حمله را آغاز کند آنوقت او در حالت تهاجم است و ما مجبوریم حالت تدافعی بخود بگیریم و آنوقت مشکلی که در سبک وینگ چون میباشد را خواهیم داشت. باید بگوییم که باز یکی از تفاوتهای چشمگیر سبک وو وی تائو با وینگ چون همین میباشد که در وو وی تائو تکنیکها طوری آموزش داده میشود که هنرجو همیشه در حالت تهاجمی قرار میگیرد یعنی حتی اگر اول حریف حمله را آغاز کند بجای دفاع یا عکس العمل ، جواب ما باز حمله در حمله او خواهد بود یعتی عمل در مقابل عمل.

باز سوال دیگری مطرح میشود و آن اینکه اگر حریف قویتر باشد حمله ما با شکست روبرو نمیشود؟

جواب منفی است زیرا در اینحالت همان تغییر شکل دادن حرکات که در تمرینات چی سائو آموزش داده میشود در این لحظه به ما کمک میکند تا نیروی حریف را منحرف کرده و در حریم او وارد شده و ضربه را روی او پیاده کنیم. یعنی روش تمرین چی سائو در وو وی تائو در حالت تهاجمی آموزش داده میشود درحالیکه در سبک وینگ چون تمرین چی سائو در حالت تدافعی آموزش داده میشود و تفاوت این دو مساویست با بالا رفتن شانس پیروزی نه شکست.

۲ دیدگاه

  1. حسین شالبند ابی اکادمی

    سلام.سی فو قهرمانی عزیز.مثل همیشه عالی وعلمی وفنی بود.لذت بردم.

  2. بسیار ارزشمند بود

دیدگاهی بفرستید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *